| Nawigacja |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
Zdjęcie wykonane przez sondę Mariner 10. |
| Historia odkrycia |
| Odkrywca |
Babilończycy |
| Data odkrycia |
znana w starożytności |
Średnia odległość
od Słońca |
57 909 176 km
0,38709893 j.a. |
| Obwód orbity |
36×1010m
2,406 j.a. |
| Mimośród |
0,20563069 |
| Peryhelium |
46 001 272 km
0,30749951 j.a. |
| Aphelium |
69 817 079 km
0,46669835 j.a. |
| Rok gwiazdowy |
87,96935 dni
(0,240847 lat) |
| Obieg synodyczny |
115,88 d[1] |
| Średnia prędkość orbitalna |
47,87 km/s[1] |
| Maksymalna prędkość |
58,98 km/s |
| Minimalna prędkość |
38,86 km/s |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki |
7,00487°
(3,38° względem równika słonecznego) |
| Satelity naturalne |
brak |
| Charakterystyka fizyczna |
| Średnica na równiku |
4879,4 km
(0,383 Ziem) |
| Powierzchnia |
75×106 km²
(0,147 Ziem) |
| Objętość |
6,1×1010 km³
(0,056 Ziem) |
| Masa |
3,3302×1023 kg |
| Gęstość |
5,427 g/cm³ |
| Przyspieszenie grawitacyjne na równiku |
3,701 m/s²
(0,376 g) |
| Prędkość ucieczki |
4,3 km/s |
| Prędkość wynikająca z rotacji |
10,892 km/h (na równiku) |
| Okres rotacji |
58 d 15 h 26 m |
| Deklinacja |
61,45° |
Nachylenie równika
względem
płaszczyzny orbity |
0,027°[2] |
| Albedo |
0,10–0,12 |
| Średnia temp.: Dzień |
350 °C |
| Średnia temp.: Noc |
– 200°C |
| Temperatura powierzchni |
|
| Skład atmosfery[1] |
| Ciśnienie atmosferyczne |
10-12 h Pa |
| Tlen |
42,0% |
| Sód |
29,0% |
| Wodór |
22,0% |
| Hel |
6,0% |
| Potas |
0,5% |
Pozostałe: argon,
dwutlenek węgla,
woda, azot,
ksenon, krypton,
neon |
0,5% |
MERKURY
Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.
Fakturą powierzchni Merkury przypomina Księżyc: są na nim liczne kratery uderzeniowe i praktycznie pozbawiony jest atmosfery. Temperatura powierzchni waha się od −183 °C do 427 °C. W przeciwieństwie do Księżyca, planeta ma jednak duże żelazne jądro, generujące pole magnetyczne o natężeniu stukrotnie mniejszym od natężenia ziemskiego pola magnetycznego[3]. Wielkość jądra powoduje, że Merkury ma jedną z największych gęstości spośród planet Układu Słonecznego[4] (nieznacznie większą ma Ziemia). Merkury nie posiada naturalnych satelitów.
Pierwsze udokumentowane obserwacje Merkurego sięgają pierwszego tysiąclecia p.n.e. Do IV wieku p.n.e. greccy astronomowie uważali, że są to dwa ciała niebieskie: pierwsze widzialne tylko przed wschodem Słońca (nazywali je Apollo), drugie widzialne tylko po zachodzie Słońca (nazywali je Hermesem)[5]. Za sprawą szybkiego ruchu planety, powodowanego jej krótką orbitą, Rzymianie nadali planecie nazwę na cześć posłańca bogów i patrona handlarzy – Merkurego. Symbol astronomiczny planety to stylizowana wersja kaduceusza Hermesa[6].
W porównaniu z innymi planetami Układu Słonecznego o Merkurym wiadomo stosunkowo niewiele; ze względu na problemy natury technicznej zbadały go dotychczas tylko dwie sondy. Pierwsza z nich – Mariner 10 – wykonała w latach 1974–75 mapy 45% powierzchni. Następnie sonda MESSENGER podczas pierwszego przelotu 14 stycznia 2008 zobrazowała kolejne 30% powierzchni planety. MESSENGER zbliży się do Merkurego ponownie w 2009, a w 2011 wejdzie na orbitę w celu zbadania i wykonania mapy całego globu. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
